Χωριά Με Φώτα Ανοιχτά 2010
Με απόλυτη επιτυχία και τη συμμετοχή δεκάδων παιδιών ολοκληρώθηκαν οι δυο πρώτες μέρες δράσεων στο Μουσείο Αλιείας Κολυμβαρίου στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Χωριά Με Φώτα Ανοιχτά 2010».
Την Τρίτη 28 Ιουλίου μικροί και μεγάλοι είχαν τη χαρά να δουν την ταινία του Δημήτρη Σπύρου «Ο Ψύλλος». Ένα αριστούργημα της ελληνικής κινηματογραφίας . Μια πραγματική ιστορία που συγκινεί μικρούς και μεγάλους θεατές καθώς αποτελεί μια διεισδυτική ματιά στην ελληνική επαρχία στα τέλη της δεκαετίας του '60. Πολυβραβευμένη ταινία σε παγκόσμιο επίπεδο, και πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του σκηνοθέτη, με απολαυστικές ερμηνείες.
Κι όπως είπε και ένας μικρός θεατής «Ο Ψύλλος μου άρεσε γιατί δεν ήταν αυτό που φανταζόμουνα ήταν ένα διαφορετικό παιδί που στο τέλος κατάφερε να γίνει ένας μικρός και διάσημος δημοσιογράφος. Ένιωσα συγκίνηση, αδικία από τη συμπεριφορά του δασκάλου στο Ψύλλο. Μου άρεσαν τα ξυλοπόδαρα που είχε και περπατούσε τα πέτρινα δρομάκια του χωριού. Χάρηκα όταν έφυγε ο Ψύλλος από το χωριό γιατί όλοι του φέρονταν άσχημα και άδικα. Δικαιώθηκε όταν ήρθε η δημοσιογράφος και του είπε ότι είναι ο πιο μικρός δημοσιογράφος του κόσμου.»
Την Τέταρτη 29 Ιουλίου η παρέα στο Μουσείο διευρύνθηκε καθότι το πρόγραμμα είχε «Οικο..λογίες και άλλες cine-ιστορίες». Για περίπου 4 ώρες μια μεγάλη παρέα παιδιών αλλά και κάποιοι γονείς αφού είδαν ένα οπτικοακουστικο υλικό, ως αφορμή προβληματισμού για θέματα περιβάλλοντος, στράφηκαν στη δημιουργία.
Με δάσκαλο τον Σπύρο Ανδρουλάκη ( και το Πολυ-τεχνείον του) μικροί και μεγάλοι μυήθηκαν στον κόσμο της δημιουργίας τόσο διακοσμητικών όσο και χρηστικών κατασκευών από «άχρηστα» υλικά. Η βραδιά έκλεισε γύρω στα μεσάνυχτα όταν και ο τελευταίος μικρός «μάστορας» είχε τελειώσει το δημιούργημα του.
Με απόλυτη επιτυχία και τη συμμετοχή δεκάδων παιδιών ολοκληρώθηκαν οι δυο πρώτες μέρες δράσεων στο Μουσείο Αλιείας Κολυμβαρίου στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Χωριά Με Φώτα Ανοιχτά 2010».
Την Τρίτη 28 Ιουλίου μικροί και μεγάλοι είχαν τη χαρά να δουν την ταινία του Δημήτρη Σπύρου «Ο Ψύλλος». Ένα αριστούργημα της ελληνικής κινηματογραφίας . Μια πραγματική ιστορία που συγκινεί μικρούς και μεγάλους θεατές καθώς αποτελεί μια διεισδυτική ματιά στην ελληνική επαρχία στα τέλη της δεκαετίας του '60. Πολυβραβευμένη ταινία σε παγκόσμιο επίπεδο, και πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του σκηνοθέτη, με απολαυστικές ερμηνείες.
Κι όπως είπε και ένας μικρός θεατής «Ο Ψύλλος μου άρεσε γιατί δεν ήταν αυτό που φανταζόμουνα ήταν ένα διαφορετικό παιδί που στο τέλος κατάφερε να γίνει ένας μικρός και διάσημος δημοσιογράφος. Ένιωσα συγκίνηση, αδικία από τη συμπεριφορά του δασκάλου στο Ψύλλο. Μου άρεσαν τα ξυλοπόδαρα που είχε και περπατούσε τα πέτρινα δρομάκια του χωριού. Χάρηκα όταν έφυγε ο Ψύλλος από το χωριό γιατί όλοι του φέρονταν άσχημα και άδικα. Δικαιώθηκε όταν ήρθε η δημοσιογράφος και του είπε ότι είναι ο πιο μικρός δημοσιογράφος του κόσμου.»
Την Τέταρτη 29 Ιουλίου η παρέα στο Μουσείο διευρύνθηκε καθότι το πρόγραμμα είχε «Οικο..λογίες και άλλες cine-ιστορίες». Για περίπου 4 ώρες μια μεγάλη παρέα παιδιών αλλά και κάποιοι γονείς αφού είδαν ένα οπτικοακουστικο υλικό, ως αφορμή προβληματισμού για θέματα περιβάλλοντος, στράφηκαν στη δημιουργία.
Με δάσκαλο τον Σπύρο Ανδρουλάκη ( και το Πολυ-τεχνείον του) μικροί και μεγάλοι μυήθηκαν στον κόσμο της δημιουργίας τόσο διακοσμητικών όσο και χρηστικών κατασκευών από «άχρηστα» υλικά. Η βραδιά έκλεισε γύρω στα μεσάνυχτα όταν και ο τελευταίος μικρός «μάστορας» είχε τελειώσει το δημιούργημα του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου